Whisper sloot haar ogen even. Haar ouders waren weg gedood door leeuwen. Verder had ze geen broertjes of zusjes dus was ze nu alleen. Haar ranke, slanke lichaam bewoog zich soepel voor tussen het gras. Haar stappen zo sierlijk als die van een danseres. Ze keek naar de horizon, de grote velden vol gras met de blauwe lucht erboven. De zon scheen op haar vacht. Het was heet maar daar kon ze wel tegen. Voorzichtig rook ze aan een boompje, uit de geur merkte ze dat dit een nieuw gebied was, een gebied met andere cheetah's. Zou ik dacht ze. Ze stapte het nieuwe gebied in en daarmee werd er een nieuw begin gestart, een begin van een hopelijk mooi leven.

een andere cheeta stond verderop en keek naar Whisper. Hij twijfelde even en liep toen ontspannen naar Whisper toe maar zweeg.